Szanowni Państwo,

Medycyna Praktyczna wykorzystuje w swoich serwisach pliki cookies i inne pokrewne technologie. Używamy cookies w celu dostosowania naszych serwisów do Państwa potrzeb oraz do celów analitycznych i marketingowych. Korzystamy z cookies własnych oraz innych podmiotów – naszych partnerów biznesowych.

Ustawienia dotyczące cookies mogą Państwo zmienić samodzielnie, modyfikując ustawienia przeglądarki internetowej. Informacje dotyczące zmiany ustawień oraz szczegóły dotyczące wykorzystania wspomnianych technologii zawarte są w naszej Polityce Prywatności.

Korzystając z naszych serwisów bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie plików cookies i podobnych technologii, opisanych w Polityce Prywatności.

Państwa zgoda jest dobrowolna, jednak jej brak może wpłynąć na komfort korzystania z naszych serwisów. Udzieloną zgodę mogą Państwo wycofać w każdej chwili, co jednak pozostanie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania dokonanego wcześniej na podstawie tej zgody.

Klikając przycisk Potwierdzam, wyrażacie Państwo zgodę na stosowanie wyżej wymienionych technologii oraz potwierdzacie, że ustawienia przeglądarki są zgodne z Państwa preferencjami.

Brak węchu i smaku po infekcji grypowej

Pytanie nadesłane do redakcji

Jak i gdzie leczyć brak powonienia i smaku po grypie. Nie palę.

Odpowiedziała

lek. med. Agata Szołdra-Seiler
specjalista otolaryngolog
Oddział Laryngologii
Szpital Wojewódzki w Koszalinie

Zmysł węchu i smaku są ze sobą ściśle powiązane. Pogorszenie węchu z reguły upośledza też doznania smakowe. Receptorem obwodowym węchu jest pole węchowe mieszczące się na stropie jam nosa, receptory smaku zaś, czyli kubki smakowe znajdziemy na brzegach, nasadzie i koniuszku języka oraz podniebieniu, nagłośni i wejściu do krtani. Bodźce smakowe mają zasadnicze znaczenie w czynności gruczołów trawiennych i wydzielaniu soku żołądkowego. Rozróżniamy 4 podstawowe rodzaje smaku: słony, słodki, gorzki i kwaśny. Dzięki włóknom czuciowym odczuwamy też dotyk, ból, temperaturę, wykrywamy ciała obce w pokarmach, czyli zmysł smaku ma także znaczenie obronne. Podobnie jest z węchem, który wespół ze smakiem i wzrokiem ostrzega nas przed substancjami potencjalnie niebezpiecznymi (toksyczne gazy, zepsute pożywienie itp.), informuje o niedostatkach higieny osobistej. Jest też źródłem przyjemnych doznań związanych ze spożywaniem pokarmów, stymuluje także wydzielanie enzymów trawiennych. Stąd zaburzenia węchu i smaku wpływają istotnie na jakość życia.

W dużym uproszczeniu wyodrębniono 3 największe grupy chorób mogące skutkować zaburzeniami węchu:

  • ostre infekcje wirusowe górnych dróg oddechowych
  • przewlekłe choroby jam nosa i zatok przynosowych
  • urazy głowy

Zaburzenia smaku mogą się pojawić:

  • w czasie gorączki, przy blokadzie nosa, suchości błon śluzowych górnych dróg oddechowych
  • w zapaleniach błony śluzowej jamy ustnej i języka
  • po operacjach z zakresu chirurgii szczękowo-twarzowej (resekcje języka, podniebienia)
  • po całkowitym usunięcie krtani
  • po przecięciu struny bębenkowej w czasie operacji środkowych uszu
  • w przebiegu chorób ogólnoustrojowych, metabolicznych (cukrzyca, niewydolność nerek, choroby wątroby itp.)
  • w awitaminozach A, B C
  • zaburzeniach gospodarki pierwiastków śladowych: cynku i miedzi
  • polekowo i z jeszcze wielu innych powodów.

W chorobach wirusowych, najczęściej po przebytej infekcji grypowej pacjenci zgłaszają upośledzenie węchu (hiposmia), jego brak (anosmia) lub rzadko kakosmię, czyli uczucie nieprzyjemnego zapachu. W czasie infekcji wirusowej może dojść do toksycznego uszkodzenia nabłonka węchowego i/lub nitek węchowych, czyli uszkodzenia receptora i/lub nerwu węchowego, co może skutkować trwałym ubytkiem węchu. Częściej jednak obrzęk błony śluzowej jam nosa i obecna wydzielina uniemożliwiają dotarcie drobinom zapachowym do pola węchowego. Również z obrzękiem, czy wręcz blokadą nosa wiąże się czasowe pogorszenie odczuć smakowych. Po poprawie stanu błony śluzowej jam nosa, w tych przypadkach, poprawia się także smak.

Leczenie zaburzeń węchu i smaku jest ściśle związane z przyczyną ich powstania.

Terapia w przypadku zaburzeń węchu i smaku po infekcji grypowej polega na krótkim kursie steroidoterapii doustnej, leczenie można kontynuować glikokortykosteroidem donosowym. Zaleca się również stosowanie zespołu witamin z grupy B. Wskazana jest również dieta z ograniczeniem substancji drażniących (pikantne przyprawy, alkohol) oraz pielęgnacja błony śluzowej nosa polegająca na właściwym nawilżeniu otoczenia i płukaniu jam nosa fizjologicznym roztworem NaCl. Leczenie powyższe może być zlecone po dokładnym zebraniu wywiadu i ocenie laryngologicznej.

Piśmiennictwo:

Iwankiewicz S.: Otolaryngologia. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1991: 182-183, 219-220.
Krzeski A., Straburzyński M.: Diagnostyka zaburzeń węchu.[W:] Krzeski A. (red.): Diagnostyka rynologiczna. Medycyna Praktyczna, Kraków 2009: 53-58.

Data utworzenia: 28.05.2013
Brak węchu i smaku po infekcji grypowejOceń:
(3.56/5 z 9 ocen)

Publikacje, którym ufa Twój lekarz

Medycyna Praktyczna jest wiodącym krajowym wydawcą literatury fachowej. 98% lekarzy podejmuje decyzje diagnostyczne lub terapeutyczne z wykorzystaniem naszych publikacji.

Zaprenumeruj newsletter

Na podany adres wysłaliśmy wiadomość z linkiem aktywacyjnym.

Dziękujemy.

Ten adres email jest juz zapisany w naszej bazie, prosimy podać inny adres email.

Na ten adres email wysłaliśmy już wiadomość z linkiem aktywacyjnym, dziękujemy.

Wystąpił błąd, przepraszamy. Prosimy wypełnić formularz ponownie. W razie problemów prosimy o kontakt.

Jeżeli chcesz otrzymywać lokalne informacje zdrowotne podaj kod pocztowy

Nie, dziękuję.

Lekarze odpowiadają na pytania